![Hij wilde de meest gedurfde kleuren in zijn huis. De reden: hij is kleurenblind. Hij wilde de meest gedurfde kleuren in zijn huis. De reden: hij is kleurenblind.](https://static01.nyt.com/images/2023/12/12/multimedia/12LOCATION-01-cfzb/12LOCATION-01-cfzb-facebookJumbo.jpg)
Toen Simon Elkaim een architect inhuurde om zijn appartement in Manhattan opnieuw te ontwerpen, was hij duidelijk over zijn ideeën over kleur: hoe gedurfder en levendiger, hoe beter.
Er is een simpele reden voor die voorkeur. “Ik ben kleurenblind”, zegt de heer Elkaim, 69, een internationale vastgoedontwikkelaar.
Concreet kan hij pure, heldere kleuren zien, zoals blauw, rood en geel, maar hij heeft moeite om subtielere, modderige tinten te onderscheiden. “Kleuren die heel dicht bij elkaar liggen,” zei hij, “zijn erg moeilijk voor mij” – inclusief troebele groen- en bruintinten, maar ook grijze en roze tinten.
Hij heeft ook een avontuurlijke smaak op het gebied van kunst en design, wat een voorkeur voor interieurs met sculpturale vormen in sprekende kleuren heeft aangewakkerd.
Dat maakte meneer Elkaim een droomklant voor zijn architect, Crina Arghirescu Rogard. “We houden allebei van extravagant design”, zei ze. “We realiseerden ons meteen dat onze esthetische voorkeuren hetzelfde waren en in dezelfde richting wezen.”
De heer Elkaim, wiens hoofdverblijfplaats zich in Zwitserland, had het 2.400 vierkante meter grote TriBeCa-condominium gekocht voor $ 3,4 miljoen toen het gebouw in 2009 werd voltooid, met het plan het als pied-à-terre te gebruiken. Maar naarmate de jaren verstreken, ging hij scheiden, liet zijn dochters in het appartement wonen terwijl ze naar de universiteit in New York gingen, en trouwde met Kirsten Lewis, een in New York gevestigde actrice en performancekunstenaar.
In 2019, nadat hij meer tijd in Manhattan had doorgebracht, realiseerde hij zich dat hij niet blij was met het appartement zoals het was. “Ik kwam hier na een zware scheiding, ik had een nieuwe vrouw en ik wilde een nieuwe omgeving hebben”, zei hij. “Ik hou ook van decoreren.”
Mevrouw Arghirescu Rogard stemde toe door een plan te maken voor wat zij ‘een totale herconfiguratie van de ruimte’ noemde.
Voor de woonkamer werkte ze samen met kunstenaar Liz Hopkins aan wandplanken afgewerkt in vurig rode lak en twee ligbedden die onder de planken kunnen worden geplaatst of de kamer in kunnen worden getrokken. Rond een rood gelakte salontafel van Francesco Balzano installeerde ze een koningsblauwe stoel van Max Lamb, gemaakt van polystyreen bedekt met een rubberpolymeer, en een harskruk van Floris Wubben bedekt met blauw-paarse epoxy.
In de keuken installeerde mevrouw Arghirescu Rogard kasten langs één muur en voegde vervolgens twee halfronde eilanden toe in het midden van de ruimte, die ze aan de buitenkant afwerkte met gepolijst staal en aan de binnenkant met geborsteld staal; boven het staal stijgt gebogen glas naar het plafond.
Zoals mevrouw Lewis, 47, het verwoordde: “Het ziet eruit als een ruimteschip.”
Boven de aangrenzende eettafel hing mevrouw Arghirescu Rogard een op maat gemaakte kroonluchter van Guillermo Santoma die veelkleurig metaal en acryl combineert met reflecterende folie en een neonbord met de tekst: “Dit is geen kunst.”
Maar het was de nieuwe hoofdbadkamer die de meest opvallende kleuraccent kreeg. Nadat de heer Elkaim en mevrouw Arghirescu Rogard een gedeelde affiniteit ontdekten voor Worldwide Klein Blue, een elektrische kleur genoemd naar de kunstenaar Yves Klein, besloten ze dat er weinig dingen aantrekkelijker zouden zijn dan een grote badkuip in precies die tint. Om dit te realiseren, lieten ze Facture Studio een badkuip van hars maken in een groot blauw blok dat zich uitstrekt van de badkamer naar de hoofdslaapkamer through een muur van metaal en glas.
‘Ik hou van Klein Blue,’ zei meneer Elkaim.
“Ik vind het geweldig dat hij openstond voor de meest moedige ontwerpkeuzes die ik voorstelde”, zei mevrouw Arghirescu Rogard.
De bouw begon in maart 2020, in de begindagen van de pandemie, waardoor het mission vertraging opliep waardoor de werkzaamheden ruim twee jaar duurden. Het gerenoveerde appartement was afgelopen december eindelijk klaar, voor een bedrag van ongeveer $ 1,2 miljoen.
De overstap van een condominium met een koekjesvormer-interieur naar een huis dat al zijn voorkeuren weerspiegelt, is de kosten waard geweest, zei de heer Elkaim. Hoewel het resultaat voor sommige mensen misschien verrassend is, “is het voor mij huiselijk”, zei hij. “Steeds vaker heb ik het gevoel dat ik in mijn cocon zit als ik in het appartement ben.”
Gelukkig is mevrouw Lewis web zo tevreden. “Het is een geweldige ruimte”, zei ze. “In moderne appartementen kan het soms erg koud zijn, maar er heerst in dit appartement een zekere warmte. Het is gezellig.”
Dat is een van de redenen waarom ze van plan zijn de komende jaren meer tijd in New York door te brengen.
“Bijna elke maand zijn we op reis”, zegt de heer Elkaim, die zakelijke belangen heeft in verschillende landen. “Maar de plek waar we op dit second waarschijnlijk de meeste roots hebben is New York.”
Voor wekelijkse e-mailupdates over residentieel vastgoednieuws, Registreer hier.